Ontwikkeltools

Alternatieve editors

OmarOS wordt standaard geleverd met Neovim, maar als je iets gangbaarders en vertrouwders wilt, open je het OmarOS-menu (Super + Space) en bekijk je de opties onder Installeren > Editor. Daar staan VSCode, Cursor, Zed, Sublime Text, Helix, Vim en Emacs vermeld. Als je niet vindt wat je zoekt, kijk dan bij Installeren > Pakket en controleer of het niet in een Arch-pakket zit (en zo niet, probeer dan Installeren > AUR om de AUR te controleren).

De originele vi-editor is ook direct beschikbaar. Voer vi filename uit om een bestand in de terminal te bewerken.

Thema-afstemming wordt aangeboden voor VSCode, Cursor, VSCodium en Helix.

Je kunt de systeemwijde standaardeditor instellen onder Instellen > Standaardwaarden > Editor.

Omgeving

OmarOS ondersteunt het opzetten van een hele reeks ontwikkelomgevingen via de sectie Installeren > Ontwikkeling van het OmarOS-menu (Super + Space). Je vindt daar natuurlijk Ruby on Rails, maar ook alle drie de grote runtimes voor JavaScript (Node.js, Bun, Deno), evenals populaire PHP-frameworks zoals Laravel en Symfony. Oh, en er zijn ook Go, Rust, Python, Java, Elixir (met Phoenix), .NET, OCaml, Zig, Clojure en Scala. Het is een zeer brede selectie!

De meeste van deze omgevingen worden beheerd door Mise. Het is een tool waarmee je meerdere versies van een programmeertaal op dezelfde machine kunt installeren en uitvoeren. Het is als rbenv of rvm voor Ruby of virtualenv voor Python, maar het werkt voor een heleboel verschillende omgevingen.

Om bijvoorbeeld Ruby te installeren, voer je mise use -g ruby uit, waarmee Ruby zowel wordt geïnstalleerd als als globale standaard wordt ingesteld. Of, als je project een .ruby-version-bestand heeft, kun je gewoon mise i uitvoeren in de root van dat project.

Docker

Docker behoeft nauwelijks introductie. Hiermee kun je geïsoleerde containers uitvoeren, en OmarOS installeert alles wat nodig is om het goed te laten draaien, inclusief Docker zelf en Docker Compose.

Standaard zit je gebruiker niet in de docker-groep. Die groep is in feite root zonder wachtwoord — alles daarin kan docker run -v /:/host uitvoeren en de machine overnemen — dus een enkel malafide script of een malafide afhankelijkheid die als jou draait, zou anders één commando verwijderd zijn van root. Dus op de commandoregel voer je Docker uit met sudo (sudo docker ps, sudo docker compose up), en de grafische tools die met de daemon praten — de Windows-VM — vragen om autorisatie wanneer ze dat nodig hebben. Als je het gemak van een groeploze opstelling terug wilt en de afweging begrijpt, schakel het dan in via Instellen > Beveiliging > Docker zonder sudo (of voer omaros-setup-security-sudoless-docker uit), waarmee je na een waarschuwing aan de docker-groep wordt toegevoegd; dan werken gewone docker en de d-alias weer zonder sudo.

Je kunt de gangbare databases voor lokale ontwikkeling in Docker opzetten via Installeren > Ontwikkeling > Docker DB in het OmarOS-menu.

GitHub CLI

De GitHub CLI laat je authenticeren met je GitHub-account en er private repositories mee klonen. Het is aangesloten als een van de lui-ladende mise-stubs, dus de eerste keer dat je gh uitvoert, installeert het zichzelf. Voer gh auth login uit om te authenticeren. Daarna kun je private repositories uitchecken met gh repo clone org/repo.

Je kunt met dit commando ook een heleboel andere GitHub-bewerkingen uitvoeren. Voer gewoon gh uit om alles te zien wat mogelijk is.

Er is ook een lui-installerende stub voor ghui om je pull requests in een TUI te beheren. En lazygit is vooraf geïnstalleerd, als je git zelf ook vanuit een TUI wilt aansturen.